Hopeloos?
"Word je daar nou niet hopeloos van?" Een vraag die me, als directeur van Kerk in Nood Nederland, weleens gesteld wordt door mensen die weten dat ik door mijn werk veel hoor over christenen die in pastorale nood verkeren en over gelovigen die worden vervolgd.
Het is waar: de vrijheid van godsdienst staat wereldwijd onder druk. Het is ook waar dat ik veel verhalen hoor van lijden en van nood, die we lang niet altijd volledig kunnen ledigen. Ik hoor van ellende, maar niet alleen daarvan: het zijn juist vaak de mensen en gemeenschappen die lijden, die laten zien wat christelijke hoop werkelijk kan betekenen.
Veel verhalen die ik hoor, zijn in wezen verhalen van hoop. In dit jubeljaar is er ook een aantal op video opgenomen. Graag deel ik in hier wat pater Paolo Maria Braghini ofm. cap.., die zijn roeping volgt onder de Ticuna-Indianen, op één van die video's vertelt.
Pater Paolo: "Wij, de minderbroeders kapucijnen, zijn hier op deze heilige plek – het Amazonegebied. Wij zijn hier in Brazilië, op de grens met Peru en Colombia: een uiterst complexe en moeilijke regio, een hotspot voor drugshandel en een plek met veel geweld. Niet alleen hier, maar overal ter wereld probeert het pessimisme de overhand te nemen. Alles is zo vol van lijden, zoveel leed, gebrek aan hulp, verlatenheid, totale verlatenheid, maar er verschijnt altijd een licht. Het is het licht van God dat ons hoop brengt. Een zin die voortdurend weerklinkt in ons hart, zeker, het is een Bijbelse zin, maar een die vandaag de dag heel relevant is: ‘Het volk dat in duisternis zat, heeft een groot licht aanschouwd.’ We willen de vreugde met jullie delen, dat de hoop groot is, dat we elke dag delen en solidariteit ervaren – mensen, gezinnen in extreme armoede, inheemse gemeenschappen die bijna niets hebben, ze bieden je het beste aan wat ze hebben. Waar gedeeld wordt, is God aanwezig en schijnt het licht. Het zijn mensen die ondanks hun zware lijden toch hun hart weten te openen voor de Geest van God. En de vreugde keert terug, de glimlach verschijnt weer. Zoals Sint-Franciscus zei, zoals Jezus ons leerde: Laten we vrede brengen, laten we instrumenten van vrede worden en de hoop zal zeker terugkeren. En midden in de duisternis verschijnt het licht weer. Vrede en welzijn voor iedereen!"
Zo laat pater Paolo ons delen in de hoop die bij hem en de mensen van het Ticuna-volk, bij wij hij leeft en werkt, present is. Onze weldoeners brengen hoop aan de mensen daar, door hun gebed en door hun goede gaven. Die ervaren daardoor, dat ze niet alleen zijn. Tegelijkertijd laten de mensen dáár onze weldoeners hier delen in hún hoop. In het bouwen van deze wederzijdse brug van liefde en hoop mag ik bemiddelen. Hoezo hopeloos?
Foto: Pater Paolo onderweg; copyright: Kerk in Nood / Aid to the Church in Need (ACN)
Wat is jouw verhaal of
daad van hoop?
Heb jij een verhaal of daad van hoop dat anderen inspireert? Deel je ervaring en laat zien hoe geloof, liefde en doorzettingsvermogen het verschil maken. Stuur je verhaal in en verspreid hoop!
