Een schot in de roos
Rozen voor opa en oma: een negen en een half als rapportcijfer voor de kleindochter. Een verhaal van een ontmoeting van een 93-jarige in de bloemenwinkel.
Elke week ga ik naar het kerkhof om bloemen te brengen bij mijn overleden vrouw. Toen ik in de bloemenwinkel klaar was met bloemen kopen en had betaald draaide ik me om en zag een meisje achter me staan met 8 rode rozen. En die had ze zo open in de handen, dat je heel goed kon zien hoe mooi ze eruit zagen.
Ik zei: “Dat zijn wel heel mooie rozen. Voor wie zijn die?” Ze antwoordde: “Voor opa en oma”. “Leven ze nog?” “Ja, zeker”. “Wie brengt die er naar toe?” “Dat doe ik”. “Och dat vind ik geweldig, dat jij dat doet. Daar krijg je ook een beloning voor”. Toen zei ik tegen haar “Dan krijg je van mij een rapportcijfer”. Toen hoorde ik de moeder zeggen: “Dan wil ik wel weten wat mijn dochter van u voor cijfer krijgt.” Ze was erg benieuwd. Ik zei tegen het meisje: “Je krijgt van mij een negen en een half”.
Toen ze dat hoorde gaf ze de bloemen aan haar moeder, ze moest een beetje huilen en riep: “Dit heeft nog nooit iemand tegen mij gezegd en dit cijfer heb ik nog nooit van iemand gekregen, alleen van u, die negen en een half. Dat vind ik heel mooi”.
Ik vroeg aan de moeder: “Hoe oud zijn opa en oma?” “72 en 73”. “Och,” zei ik, “dan komen ze pas kijken”. “Hoe oud ben u dan?” “Ik ben 93”. “Oh zeg, dat is onmogelijk, dat bestaat niet”. Ik zeg: “Jawel, ik kan u mijn rijbewijs laten zien, daar staat de geboortedatum op. En toen ben ik verder gegaan. Buiten besefte ik pas dat ik iets heel goeds had gezegd.
“Maar waarom geen tien vroegen mensen mij later”. Daarop is mijn antwoord: “Dat is alleen voor Diegene van boven.”
Wat is jouw verhaal of
daad van hoop?
Heb jij een verhaal of daad van hoop dat anderen inspireert? Deel je ervaring en laat zien hoe geloof, liefde en doorzettingsvermogen het verschil maken. Stuur je verhaal in en verspreid hoop!
