Neem contact met ons op

Hoe één bakfiets de stad een beetje warmer maaktVrijdagavond. In het gebouw van het Leger des Heils in Goes wordt de soep opgewarmd en de koffie gezet. Mark en zijn vriend Bert laden intussen een bakfiets vol: thermoskannen, bekers en koeken, maar ook sokken, mutsen, sjaals, maandverband en tandenborstels. Daarna trekken ze de stad in. Ze hebben een vaste route: het station, de markt, het kerkplein, de nachtopvang … Bij die opvang kunnen mensen pas om negen uur terecht, en er is plek voor vijf. Wie niet op tijd is ingeschreven, staat buiten.

Een vriendin in Colombia vroeg me, lang geleden, om oefeningen te doen met dove mentaal gehandicapten - om zich sterker te voelen. Ik had een groep rondom haar geleerd, hoe je trauma’s verwerkt, zonder erover te hoeven spreken. Tja: en dat nu met dove downsyndroom-mensen? 

Kerststukjes, kerstkaarten, koekjes en goodie-bags voor de ouderen in het woon-zorgcentrum. Goed voorbeeld, doet goed volgen voor de aankomende kerstperiode. 

Rozen voor opa en oma: een negen en een half als rapportcijfer voor de kleindochter. Een verhaal van een ontmoeting van een 93-jarige in de bloemenwinkel. 

Oordeel jury: “Heel mooi hoe in dit verhaal niet alleen hoop en perspectief wordt geboden aan degenen die hulp krijgt, maar ook aan de brancardier die zelf hulp geeft en dat ook als heel hoopvol ervaart.”

Oordeel jury: “Een mooi voorbeeld van hoe een ogenschijnlijk klein gebaar als een gesprekje met iemand aanknopen grote positieve gevolgen kan hebben.”

Oordeel jury: “Een zeer persoonlijk en ontroerend verhaal dat laat zien dat mensen die, zelfs onder heel moeilijke omstandigheden, de hoop niet verliezen perspectief kunnen bieden op een betere toekomst.”

Oordeel Jury: Dit verhaal toont aan dat doorzettingsvermogen het ogenschijnlijk onmogelijke toch mogelijk kan maken, waardoor de boodschap van hoop nu ook doorgegeven kan worden.

Wat betekent hoop voor jou? Die vraag legden we voor aan mensen op verschillende plekken in het land. We kregen verrassende antwoorden.