Hoop is zuurstof om te leven
Zuster Mariëlle Oberndorf is overste van de zusters Augustinessen van Sint Monica. Zij woont samen met enkele medezusters en enkele Augustijnen in het Augustinusconvent in Utrecht. Tot enkele jaren geleden leefde zij met enkele zusters in Casella, Hilversum. Daar organiseerden activiteiten voor jongeren. We spraken met haar over wat hoop betekent.
Wat is hoop eigenlijk?
Hoop is zuurstof om te leven. Zonder hoop stikken wij. Hoop doet leven. In mijn vormingstijd heb ik het boekje ‘Hoop die leven doet’ van Jörg Zink gelezen. Dat trof mij toen heel sterk. Er gloort een nieuwe dag. Het was voor mij een eye-opener. Het wordt hier niet benaderd vanuit het verstand, maar vanuit het hart. Ik grijp nog steeds terug op dit boekje. Wanneer ik het nu lees, reikt het nog dieper dan toen.
Als de mensheid geen hoop zou hebben, zouden we niet meer kunnen leven. Als je hoop hebt, kom je bij God, de bron. Het overstijgt de wanhoop van nu, van wat er nu allemaal in de wereld gebeurt. Je moet je laten raken in je hart. Hoop is niet dat je denkt dat alles wel goedkomt, het is een vast vertrouwen dat je uiteindelijk goed terecht komt.
Wat is voor jou de verbinding tussen hoop en geloof?
Geloof zie ik als iets voor hier en nu, hoop heeft betrekking op de toekomst. De Franse dichter Charles Péguy heeft een prachtig gedicht geschreven over geloof, hoop en liefde. Hoop vergelijkt hij daar met een klein meisje dat tussen twee grote mensen loopt: Geloof en Liefde. Het lijkt erop dat Geloof en Liefde het kleine meisje Hoop bij de hand nemen, maar in feite is het andersom: het kleine meisje Hoop trekt Geloof en Liefde vooruit.
Ben je weleens wanhopig?
Er zijn altijd mensen in de buurt die je eruit halen. Een hoopvolle denker is een mogelijkheidsdenker. Ik herinner me een documentaire over het aardbevingsgebied in Turkije. Ik zag een dansgroep van kinderen optreden in de puinhopen. Te midden van de ellende van de aardbeving waren er mensen die iets moois deden. Dat gaf hoop en vertrouwen. Juist in nood wordt hoop belangrijk. God is heel dichtbij.
In jullie werk ontmoeten jullie vaak jongeren. Hoe werkt hoop bij hen?
De jongeren bij ons waren en zijn zoekend. Ze ervaren al iets van de verbinding, ze komen niet blanco bij ons binnen. We hebben ervaren dat stilte werkt. Tussen het rumoer van de wereld en alles wat voortdurend op hen afkomt, is stilte weldadig. Want de wanhoop ligt om de hoek. Wat wij probeerden te bieden, waren ontmoetingen met hoopvolle mensen. In de bijbel spreekt het verhaal mij erg aan van Jezus en de vijgenboom. De vijgenboom draagt geen vrucht, maar hij krijgt toch nog een kans, hij wordt nog niet omgehakt.
Het thema van het Jubeljaar is Pelgrims van Hoop. We zijn dus pelgrims, onderweg ergens naar toe. Waar naar toe zijn we onderweg?
Naar het eeuwige geluk. Het is een worsteling, een zwoegen, maar kleine tekens zijn er al. Bij Casella hadden wij het labyrint; dat was mij heel dierbaar. Op weg gaan naar het midden, maar je moet allerlei omwegen en zijpaden bewandelen om daar te komen. Je hebt een basisvertrouwen nodig. Hoop geeft je kracht en zuurstof. Ik ben heel blij met het geschenk van het geloof. God heeft ons het eeuwige geluk beloofd. Dan hoop je maar dat God die belofte nakomt.
Een hoopvol mens zijn zit in je aard. Je moet het kunnen, je moet het ook oefenen. Wij zijn religieuzen; mensen mogen iets van ons verwachten. We mogen iets zeggen, iets uitdragen. In de ogen van de mensen zijn wij religieuzen mensen van God. Als die het niet weten, wie dan wel? Wat wij in ieder geval weten is: mensen hebben elkaar nodig.
Bron: KNR-Bulletin 2025-1
Wat is jouw verhaal of
daad van hoop?
Heb jij een verhaal of daad van hoop dat anderen inspireert? Deel je ervaring en laat zien hoe geloof, liefde en doorzettingsvermogen het verschil maken. Stuur je verhaal in en verspreid hoop!
