'Het zijn kleine pakketjes hoop'
“Nóg meer?” Een jongeman heeft zojuist 50 tassen met fruit, drankjes en verzorgingsproducten naar zijn auto gebracht. Als hij de draagkar terug komt brengen, staan twee in het rood geklede dames van stichting Progresso en vrijwilligersgroep Flores das ilhas met nog 12 tasjes in de handen. “Zeker, deze zijn ook nog voor jullie. 62 pakketten wilden jullie toch? Je bent een jonge gast, kom op, laat je spierballen werken.” De jongen lacht, veegt het zweet van zijn voorhoofd en neemt in dankbaarheid de tassen aan. Hij komt ze namens Leger des Heils ophalen om die aan hun cliënten uit te delen.
Op deze zondagmiddag is Post West, het buurtcentrum in Rotterdam West, het uitdeelpunt van de Valentijnspakkettenactie van Progresso en Flores das ilhas. Deze stichting is geworteld in de katholieke Kaapverdische gemeenschap in Rotterdam. ‘Flores das ilhas’ betekent: bloemen van de (Kaapverdische) eilanden. Een van de projecten van Progresso en Flores das ilhas is de jaarlijkse Valentijns actie in een weekend rond Valentijnsdag.
Geven met liefde
Progresso wil onder andere eenzaamheid en armoede onder dak- en thuislozen in Rotterdam tegengaan. Dit doen ze door sociale en culturele activiteiten te organiseren, ouderen thuis en in het ziekenhuis te bezoeken en door uitstapjes met hen te maken.
"Deze Valentijns actie houden we om de mensen te laten zien dat wij ze zien en om ze geven”, zegt Maria Lopes, de drijvende kracht achter de stichting. “Met die pakketten geven we de mensen ook een beetje hoop. Wij geven met liefde. We willen de mensen laten voelen dat ze niet alleen zijn. Ook al leven ze op straat, wij denken aan hen.”
De in totaal 1664 pakketjes zijn allemaal verschillend qua inhoud en afgestemd op vrouw, man en kind. Die laatste doelgroep is dit jaar nieuw: voor hen zijn er tasjes met fruit, drankjes en speelgoed samengesteld. Lopes: “Ik kwam op het idee omdat ik een moeder in het park sprak en mij vertelde dat ze geen enkel speelgoed had voor haar kinderen. Toen dacht ik: dan gaan wij dat regelen.” Dit jaar krijgen twintig moeders kinderpakketjes mee voor in totaal 45 kinderen.
Namenlijst
In Post West gaan de deuren bijna open. Buiten staat al een lange rij met mensen die voor zichzelf, en dus niet via een organisatie, een pakket komen ophalen. Sommigen staan al een uur buiten te wachten. Vrijwilligster Maria Ramos kijkt een paar minuten voor de opening op haar horloge. “Het is écht nog geen tijd”, zegt ze tegen een vrijwilliger die de deur nog even dicht moet houden. Ramos controleert nogmaals de namenlijst en gaat de inhoud van de tasjes na.
Wanneer het dan eindelijk zover is, zwaaien de deuren open. De wachtenden worden met een glimlach en een knuffel door de Kaapverdiaanse Maria Lopes ontvangen. Met goede bekenden maakt ze zelfs een dansje. Maria Lopes blijkt bijna iedereen persoonlijk te kennen. Na ontvangst van het pakket moeten de mensen direct naar de uitgang lopen. Dat blijkt wat verwarring op te leveren. “Is er geen lunch?”
Vanwege gebrek aan geld en vrijwilligers is er dit jaar geen Valentijns lunch, die door Progresso en Flores das ilhas tot vorig jaar in een zaal in Post West gehouden werd. Het middageten werd aangeboden om mensen gezelligheid en een volle maag te bezorgen. “Er zijn veel vrijwilligers overleden of ziek en dus kregen we het dit jaar niet rond”, zegt Lopes. “Ik begrijp de mensen wel dat ze bedroefd zijn, dat zijn wij ook.”
Dat wil niet zeggen dat de mensen niet blij zijn met hun pakketje. Saskia (48) loopt met dochter Liv (7) en kennis Jerney (25) met een arm vol tassen naar buiten. Ze halen het voor vijf gezinnen op met in totaal elf kinderen. “Wij komen speciaal uit Zuid hiervoor”, zegt de Rotterdamse.
“Wij hoorden via via van dit initiatief en zijn hier nu voor de eerste keer. Wij leven momenteel van de Voedselbank en dan komt zo’n pakket als geroepen.” Dochter Liv heeft haar speelgoedje in haar tas ontdekt. Ze straalt. Saskia: “Het geeft mij een goed gevoel als ik haar zo zie. Dit is net even dat extraatje hoop dat we hierdoor krijgen."
Pakketjes hoop
Ondertussen is bestuurslid Sjaak van der Werf van Stichting Kledingbank aangekomen. De stichting heeft 70 pakketten voor hun cliënten aangevraagd, als verrassing. “Als komende week de mensen hun kledingpakket komen halen, geven we hen een tas mee als extraatje. Velen kunnen dat goed gebruiken”, zegt Van der Werf. “Het zijn kleine pakketjes hoop.”
Het bestuurslid mag zijn gezinswagen bij de uitgang parkeren, waardoor het makkelijker is om de pakketjes in te laden. Ondertussen blijven mensen naar het buurtcentrum komen om een pakketje op te halen. Voorzitter en oprichter van Progresso en Flores das ilhas Joao Gomes bekijkt alles met een glimlach van een afstandje. “We zijn katholieken, dus op het moment dat we brood hebben dan delen we het. We hopen dat de mensen zich gezien voelen en weten: wij helpen jullie.”
Wat is jouw verhaal of
daad van hoop?
Heb jij een verhaal of daad van hoop dat anderen inspireert? Deel je ervaring en laat zien hoe geloof, liefde en doorzettingsvermogen het verschil maken. Stuur je verhaal in en verspreid hoop!
