Al 25 jaar ‘maaltijden van hoop’
Al 25 jaar wordt wekelijks een Solidariteitsmaaltijd, bedoeld voor daklozen en mensen die slecht rond kunnen komen, gehouden in de Jongerenkerk in Venlo. Een gesprek met de oprichters en een vaste gast.
Macaroni met tomatensaus, groente en rundvlees. Kerrie met ananas. Boerenstamppot. Maarten Poell (55) lepelt moeiteloos op wat hij de afgelopen paar woensdagen ‘s avonds te eten heeft gehad. Hij is al jaren vaste gast bij de zogeheten Solidariteitsmaaltijd in de Jongerenkerk in Venlo. Elke woensdag serveert een team vrijwilligers een voedzaam diner voor mensen aan de onderkant van de samenleving. Het is schrijnend en hartverwarmend tegelijk: aan de ene kant is het verdrietig dat zoiets anno 2025 nog nodig is, aan de andere kant is het mooi dat er mensen zijn die zich bekommeren om de minderbedeelden.
Frietje
De Solidariteitsmaaltijd viert dit jaar het zilveren jubileum. Pater Jan van Duijnhoven (75), destijds dominicaan-broeder in klooster Mariaweide, stond 25 jaar geleden aan de wieg van het initiatief. „In 1997 kwam ik van Rotterdam naar Venlo. Ik werd als straatpastor aangesteld en zorgde er onder meer voor dat daklozen een straatkrant konden verkopen. Ik bouwde een band met ze op. Als ik in de Jongerenkerk het Taizé-avondgebed hield, kwamen er ook mensen van de straat op af. Soms hadden ze nog niet gegeten. Dan nam ik ze na afloop mee naar de Picardie voor een frietje.” Het zou echter niet blijven bij af en toe een frietje met mayonaise. Het besef rees dat er iets structureels georganiseerd moest worden voor deze mensen. Niet veel later zag de Solidariteitsmaaltijd het levenslicht, met Van Duijnhoven als oervader en Mieke Verkoeijen als bezielende aanjager.
Onrustig
„We kregen de onvoorwaardelijke steun van kapelaan Brueren”, vertelt Verkoeijen (78). „Die was altijd heel erg begaan met de daklozen. Het begon met een pan soep en wat boodschappen bij de Aldi. Later kwamen daar eenpansgerechten bij. Met dank aan enkele sponsors en een fantastisch team van vrijwilligers is het uitgegroeid tot wat het nu is.” Verkoeijen was vijftien jaar lang als coördinator nauw betrokken bij de Solidariteitsmaaltijd. „Er gebeurde van alles. Je hebt te maken met verslaafde personen, mensen die aangeschoten zijn. Soms is het onrustig, en moeten we gasten toespreken. We hebben duidelijke regels waar iedereen zich aan moet houden. Zo bevinden we ons in het huis van God en dien je je respectvol te gedragen. We beginnen altijd met een gebed, dan is iedereen muisstil.”
Het is een dankbare taak, mensen helpen die aan de rafelranden van de maatschappij bivakkeren. Je ziet echter ook de onvermijdelijke trieste kanten. Verkoeijen vertelt over vaste gast Marek, een Pool die zich dooddronk op het Nolensplein. Over Victoria, een meisje met psychische problemen waar ze een hechte band mee opbouwde. Ze werd uiteindelijk, na vele omzwervingen, levenloos aangetroffen in haar bed. Verkoeijen: „Als er iemand overleden is, houden we altijd één stoeltje vrij. Op die plek leggen we een kruisje met een lichtje voor degene die er altijd zat.” Pater Van Duijnhoven rept van een dubbel gevoel. „Je hoopt dat iedereen een normaal leven kan leiden. Hier zie je dat dit niet vanzelfsprekend is. Soms sliepen mensen buiten. Daarom had ik altijd een paar dekens in de auto liggen.”
Hoop
In 2015 werd de leiding van de Solidariteitsmaaltijd overgenomen door Hans Spee en zijn vrouw Patricia. Wekelijks ontvangen ze zo’n dertig tot veertig gasten, onder wie tegenwoordig veel aan lager wal geraakte arbeidsmigranten. Ook Maarten Poell schuift geregeld aan. „Ik heb er veel baat bij. Niet alleen vanwege het eten, maar ook vanwege het gezelschap. Er komen hier veel vaste groepen. In de loop der jaren heb ik hier de nodige vriendschappen gesloten.” De Solidariteitsmaaltijd is dus ook een middel tegen eenzaamheid. „Maaltijden van hoop”, noemt pater Van Duijnhoven ze. „Omdat het bemoedigend is dat er naar elkaar wordt omgekeken. Want iedereen mag er zijn.”
Met toestemming overgenomen uit Dagblad De Limburger
Foto's: Mijntje Wismans en Jongerenkerk Venlo
Wat is jouw verhaal of
daad van hoop?
Heb jij een verhaal of daad van hoop dat anderen inspireert? Deel je ervaring en laat zien hoe geloof, liefde en doorzettingsvermogen het verschil maken. Stuur je verhaal in en verspreid hoop!
